Dit is het tweede deel in de serie Philips Technologie Historie. Ook hierin staat de televisie kanalenkiezer, of tuner, weer centraal. In het eerste deel zijn de modules gebaseerd op elektronenbuizen en transistoren behandeld, in dit tweede deel komt een van de grootste innovaties in de elektronica aan bod: de ontwikkeling van geïntegreerde circuits (ICs). Omdat televisie nog steeds het allerbelangrijkste product was van Philips waren zowel de kanalenkiezer als de televisie zelf de grootste aandrijvers van deze ontwikkelingen. Waarbij de kanalenkiezer nog een extra eis had: de ICs moesten geschikt zijn voor het hoogfrequente bereik van de tuner. Dit was een behoorlijke worsteling, waarbij uitgebreid wordt stilgestaan, bijvoorbeeld het mysterieuze Weinerth-tuner project op het NatLab. Maar uiteindelijk waren alle inspanningen niet zonder resultaat, en ook op het gebied van televisie-ICs werd de Philips Elcoma en later Philips Semiconductors divisies een leidende speler op wereldniveau. De gezamenlijke ontwikkelingen op televisie, tuner, en IC-technologie worden uitgebreid en generatie voor generatie besproken.
Daarnaast begint in deze periode (1980-2000) een geheel nieuwe ontwikkeling: de introductie van nieuwe elektronische functies voor de consumentenmarkt. Als eerste was dat de video recorder, met de dramatische VCR, V2000 en VHS ontwikkelingen, die ook geheel nieuwe radiofrequente modules bevatte. Het zelfde gold voor satelliet-TV ontvangers, zowel de installatie buitenshuis (met schotelantenne en de microgolf ontvanger) als de set top box in huis. In de 90er jaren kwamen daar de PC (met televisie-functie!) en de draagbare telefoon bij. In al deze apparaten zaten innovatieve RF modules waar Philips een leidende rol speelde. Dit alles tegen de achtergrond van een geheel nieuw fenomeen: buitenlandse, en dan vooral Japanse concurrentie die Philips het vuur aan de schenen legde. Ontwikkelingen waar het Philips management op z’n zachts gezegd mee worstelde. Deze periode was daarom technisch zeer interessant, qua concurrentie uitdagend, en wat betreft de interne politiek in toenemende mate chaotisch.
Pieter Hooijmans is een elektronisch ingenieur (Dr. Ir.) met als specialisatie hoogfrequente techniek die 29 jaar bij Philips en NXP heeft gewerkt als researcher, ontwikkelmanager, en uiteindelijk als vice president voor strategie en technologie. Het grootste deel van zijn carrière, die zich uitstrekte over het Eindhovense Natuurkundig Laboratorium, Duitsland, Singapore, en het NXP hoofdkwartier, is hij van nabij betrokken geweest bij de technologie- en productontwikkeling in consumer electronica en halfgeleiders. Met geschiedenis als een van zijn vele passies was het dus niet meer dan logisch dat hij zich heeft gestort op het documenteren van de vele technologieën en producten waaraan hij vaak zelf heeft bijgedragen of nauw bij betrokken was.